.

दिनको करिब ०३:००   बजेको छ ! आम मानिसलाई डुकडुक काम्दै   “ के साह्रो जाडो !!!” भन्नलाई तराईको बेजोड शित लहर र बाक्लो हुस्सु   काफी   छ |   थ्री स्टार मिट प्रोडक्ट र नेप्स कफी कम्पनी प्रा.ली. को सामानले मेरो सानो टाटा मोटर्सको DI   भरिदैंछ   र   अब vcts को प्रक्रियालाई प्राथमिकतामा राखेर घर संसार -बर्दिबासको लागी रवाना भईन्छ ,   गाडीको स्पिड एकदम समथर र सुरक्षित बाटोमा मात्रै ७०कि.मि./घण्टा छ नत्र ५० नाघेको छैन ! हुस्सु काट्न हेडलाइट जलाएको छु अनि गाडीमा रहेको   क्यासेटमा   शिरिष खड्काको गित चिहानकी परी बजाएको छु !   धित नमरुन्जेल गितलई रिपिट बटमले दोहोर्याईरहेको छु !     “एक्लो यो रातमा .... एक्लो यो रातमा ...... मेरो यो घाटमा .... नचलाउ घरीघरी ....नचलाउ घरीघरी ..........चिहानकी परी !”   गितारको ट्युनिंग भरपुर रहेको उक्त सुमधुर गित मेरो ओठले पनि गुनागुनाईरहेको छ , गाडीमा   एक्लै क्लच ,एक्सिलेटर र कहिं कतै ब्रेक बाहेक साथी कोहि   छ   त् त्यहि क्यासेट मा बजेको गित !   त्यसपछि ड्राई...